Sonsuzlugun çukurunda, can çekismedeyim,
Çukurunda göründü, sekli semali an...
Zamanla ayni kulvarda, bir sevismedeyim,
Kararir her yer, kulvarindan çiktigi zaman...

Daralir tüm ne varsa, dünyadaki her sekil,
Göremez yasamayan, tilsimli görüntüyü...
Hiç kimse hiçi kimseye, olamaz o an vekil,
Yaninda agir kalir, ki uçan bir kus tüyü...

Zaman hep hizli isler, ipince yörüngede,
Finise vardiginda, birden çikar raksindan...
Yok onun bitkin hali sürünen sürüngende,
Süründükçe sürünür, iz birakmaz ardindan....

Ey insan ve farzet ki, bir an o ana geldik,
Ne halt edecegini, düsün biraz kendin de...
Zaman dikilen giysi, sen vurulan bir çeltik,
Unutma oldugunu, malzemesin mendilde...

www.sevde.nl