Andolsun bütün örtülere, andolsun bütün örtünenlere ki,
Kar altinda terleyerek uyanmaktir ask.

Yanmis iki cesedin kina gibi külleri arasindan
Fiskin sürerce dirilip yeniden yanmaktir ask.

Cümle agaç kapilari, cümle demir kapilari asip,
Bir gönül kapisina dayanmaktir ask.

Sevgilinin otagini gökkusagina boyayip gece-gündüz,
Hüznün safran sarisiyla boyanmaktir ask.

Yaratmaktir ya da sevgilinin topragindan yaratilmak,
Her nefes alip veriste yanmaktir ask.

Ismaili bir gönülle teslim olmaktir biçaga,
Birini kandirmak degil, bilerek kanmaktir ask.

Diline arilar konar, koynunda karincalar gezer,
Sevgilinin ölçegiyle her zaman sinanmaktir ask.

Israfil'in Sur'unu ruhunda duymaktir ask,
Suyu suyla yumak gibi aska inanmaktir ask.

Abdürrahim Karakoç