| . |
Azİm
Japon çocuğun tek hayali çok ünlü bir karateci olmaktı. Fakat ailesi
buna izin vermezdi. Bir gün talihsiz bir kaza sonucu çocuk sol kolunu
kaybetti.
Ailesi çocuğun moralinin çok kötü olduğunu görünce ona bir karate hocası
tuttu. Hoca ilk dersinde çocuğa karşısındakini sağ koluyla tutup
üstünden savurmayı gösterdi. Hatta ikinci, üçüncü ve sonraki bütün
derslerde hep ayni hareketi yapıyorlardı.
Çocuk bir gün hocasına
- "Hocam ben çok sıkıldım, artık başka hareketlere geçsek" dedi.
Hoca ise bunu kabul etmeyerek dünyada bu işi en hızlı yapan kişi
olmadıkça bitirmeyeceğini söyledi. Çocuk o kadar hızlanmıştı ki,
hocasını bile göz açıp kapayıncaya kadar yerden yere vuruyordu.
Bir gün hoca elinde bir kâğıtla geldi kâğıtta çocuğun gençler karate
şampiyonasına katılabileceği yazıyordu. Çocuk çok şaşırdı.
Ertesi gün salonda ilk rakibinin karşısına çıkacakken heyecanla hocasına
sordu,
- "Hocam bu iş nasıl olur? Ben sadece tek hareket biliyorum kesin
kaybederim". Hocası ise "sen sadece hareketi yap" cevabını verdi.
Çocuk ringe çıktı ve hareketiyle rakibini eledi. Hatta tek hareketle
finale kadar çıktı. Finalde karşısında kendisinin iki kati birisi vardı.
Önce çok korktu ama gene bildiği hareketi yaparak son rakibini de yendi
ve şampiyon oldu.
Sevinçle hocasının yanına koştu ve sordu,
- "Hocam nasıl olur anlamıyorum, sadece bir hareket biliyorum, tek
kolluyum ve şampiyon oldum". Hocası çocuğa baktı ve dedi ki,
- "Senin yaptığın hareket karatedeki en zor hareketlerden biridir... Ve
bir tek savunması vardır o da, rakibin sol kolunu tutmak".
|
. |
