| . |
Haddİ aŞmak
Bir
gün adamın biri Hz. Süleyman'a (a.s.)'ya geldi:
- Ya Süleymanne olur dua et de ben hayvanların dilinden anlayayım ve
bundan kendime hisseler çıkartarak daha iyi bir insan olayım. dedi.
Hz. Süleyman(a.s.):
- Yürü işine git, kaldıramayacağın bir yükün altına girmeye çalışma,
bu halin senin için daha hayırlıdır. dedi.
Fakat adam dinlemedi ısrar etti:
- "Ya Süleyman ne olur hiç değilse kapımda yatan köpekle horozun
dilini anlayayım." dedi.
Süleyman (a.s.) her ne kadar bundan vazgeçmesi için çalıştıysa da
adam ısrar etti. Bunun üzerine Süleyman (a.s.) ona dua etti. Adam
sevinerek evine döndü. Ertesi sabah hizmetçisi sofrayı kurarken bir
parça ekmek fırlayıp düştü. Horoz koşarak bunu kaptı. Köpek buna kızdı:
- Be horoz bu yaptığın doğru mu? Sen buğday da yiyebilirsin arpa da.
Mısır da yiyebilirsin, küçük taneleri de. Bense ekmekten başka bir şey
yiyemem, neden benim rızkımı kapıyorsun? dedi.
Horoz cevap verdi:
- Haklısın fakat hiç tasalanma yarın bizim efendinin eşeği ölecek,
sen de böylece karnını iyice doyuracaksın. dedi.
Bunu duyan adam hemen eşeği pazara götürerek sattı. Ertesi sabah da
bakalım köpekle horoz ne konuşacaklar diye onların yanına geldi.
Köpek horoza sitem ediyor:
- Yahu horoz hani eşek ölecekti, biz de karnımızı doyuracaktık.
diyordun.
Horoz:
- Eşek ölmeye öldü lakin başka yerde. Çünkü sahibim onu sattı. Fakat
hiç merak etme yarın at ölecek, o zaman da daha büyük bir ziyafete
konacaksın. dedi.
Bunu duyan adam hemen ahıra koştu, atı aldığı gibi pazara götürüp
sattı. Sevinerek evine döndü:
- Bu hayvanların dilini öğrenmem çok iyi oldu. Böylece zarardan
kurtuldum" diye düşünüyordu.
Ertesi sabah yine acaba ne konuşacaklar diye köpekle horozun yanına
gitti. Köpek yine horoza sitem ediyor, duruyordu:
- Yahu horoz bu sefer de dediğin olmadı, yoksa sen de mi yalana
başladın. dedi.
Horoz:
- Hayır ben yalan söylemedim at ölecekti lakin sahibimiz onu da
sattı. Fakat merak etme, yarın sahibimizin çok değerli kölesi ölecek o
zaman onun hayrına yemekler, helvalar verilecek hepimiz doyacağız. dedi.
Bunu duyan adam o gün hiç beklemeden, kölesini götürüp sattı:
- Bu horozla köpeğin dilini öğrenmem iyi oldu. Böylece birçok
zarardan kurtuldum. diye düşünerek sevindi ve ertesi gün yine köpekle
horozun yanına koştu. İkisi yine konuşuyorlardı. Köpek bu sefer çok
kızgındı:
- Yalancı horoz, hani köle ölecek, bu sayede karnımız doyacaktı,
günlerden beri yalanlarınla avutuyorsun, bu sana yakışır mı?
Horoz:
- Ben yalancı değilim ve yalan söylemem, diye başladı. Köle öldü
fakat burada değil, başka yerde. Çünkü sahibimiz onu sattı. Fakat hiç
iyi etmedi. Çünkü bu sefer sıra kendine geldi. Zira ilkin kaza, bela
eşeğe gelecek, böylece sahibimiz beladan-kazadan kurtulmuş olacaktı.
Eşeği satınca, onun yerine ata geldi, atı da satınca, köleye geldi.
Köleyi de satınca bela ona gelecek. Sıra onda, yarın sahibimiz ölecek, o
sayede hepimiz doyacağız. dedi.
Bunu duyan adam ah vah etti, başına vurdu fakat iş işten geçmişti.
Böylece tamahkarlığın cezasını hayatıyla ödedi. |
. |
