|
Bir Deliye Aşık
Oldum
Onu ilk gördüğümde 17 yaşındaydım. O ise 20.
Akıl hastanesine ziyarete gitmiştim. Arkadaşım zorla
götürmüştü. Bahçedeydi... Kıştı. Onun üzerinde sadece
tişört vardı. Dikkatimi çekmişti. Herksin yanında
birileri vardı o yalnızdı. Yanına gidip adını sordum,
sohbet etmeye başladım. Konuşmuyordu, benimle hiç
ilgilenmiyordu. Bu daha da dikkatimi çekmişti. Üzerine
gidiyordum ama boşunaydı. Hiç konuşmuyordu. Çok
etkilemişti beni...
Daha sonra her gün yanına gitmeye
başladım. Benimle az da olsa konuşmaya başlamıştı.
Doktoru onun durumunun hiçte iyi olmadığını, ailesini
trafik kazasında kaybettikten bu hale geldiğini anlattı
ve onla bu kadar ilgilendiğimi sordu. Cevap veremedim.
Sanırım beni etkilemişti ve seviyordum onu.
Onu etkilemeyi sonunda başarmıştım.
Okul çıkış saatimi sabırsızlıkla beklediğini söylemişti.
Beni görmeden mutlu olmadığını anlatmıştı. 1 yılda
gülümsetmeyi baş artmıştım onu. Bana ilk Seni
Seviyorum dediğinde de tanışmışlığımızın üzerinden 1,5
sene geçmişti. Gülüyorduk el ele dolaşıyorduk bahçede.
Doktoru bile şaşırmıştı bu duruma. Artık psikoloji
tedavisi bitmiş sadece ilaç tedavisi uygulanıyordu. Buda
bizi çok mutlu ediyordu. Ailemin ondan haberi vardı. Ama
onu sadece benim ilgilendiğim bir hasta olarak
görüyorlardı. Oysa biz sevgiliydik. Sözlendik.
Yüzüklerimizi doktoru taktı. 2 yıl sonra ailem her şeyi
öğrendi. Ondan ayrılmamı istediler. Çünkü o hastaydı.
Bir hafta beni eve kapattılar. Artık mavişimin yanına
gidemiyordum. Günün birinde evden kaçıp yanına gittim.
Hastanede yoktu. Beni iki gün beklemiş ben gelmeyince de
kendi isteğiyle hastaneden ayrılmış
Bir ay boyunca eve kapandım.
Kimseyle konuşmuyordum yemek bile yemiyordum. Bir
arkadaşım mavişimi yolda görmüş oda benim ev adresimi
almış. Bir gün mavişim ellerinde çiçeklerle evimizin
önüne geldi. Annemi kandırıp bir hafta birlikte tatile
çıktık. Artık onundum. Tüm kalbimle ve bedenimle...
Ailem ne yazık ki kararından
vazgeçmiyor ve onu istemiyor. Şu an o yanımda yok. Ailem
beni Antalya ya gönderdi. O da İstanbul da. Buraya
gelmesi imkansız. Üçüncü senemizdeyiz ve 4 aydır ayrıyız.
Haberini arkadaşlarımdan alıyorum. Yine hastaneye
düşmesinden korkuyorum. Ne yapacağımı bilmiyorum. Ama
bildiğim tek şey var. Onu çok seviyorum... |
