|
Bir Dostla Aşk
Fırtınalı bir hayatın
ortasında birleştik. Sen, kendine yakın bulduğun
insanların sana yaptığı hatalardan şikayet ediyordun.,
bense uzun yıllar acısını çektiğim bir aşkın yaralarını
sarmaya çalışıyordum.
İyi birer dosttuk, her şeyi
paylaşır olmuştuk. Bu yakınlaşmamızın kısa bir sürede
olmasına rağmen zamanım öyle tatlı, öyle güzle geçiyordu
ki ben içimdeki kıpırdanmalardan habersizdim.
Sanki rüyadaydım, gözlerimi
açtığımda dostluğun yerini aşk almıştı. Kendimi
tutamamıştım işte. Duygularıma hakim olamamıştım. Sen
benim aşkım, bense senin dostundum artık. Sana aşık
olduğumdan habersizdin. İçimdeki volkan öyle taşmıştı ki
patlamak için sabırsızlanıyordu.
Sonunda o gün gelip
çatmıştı. Bütün duygularımı bütün hislerimi açıklamıştım
ben sana. Sense bana sadece şaşkın bir ifadeyle bunların
yalan ve şakadan ibaret olması için yalvarmıştın.
Bende sana bunların ne şaka
ne de yalan olduğunu üstüne basa basa vurgulamıştım.
İçim rahatlamıştı. Çünkü bir insana seni seviyorum
demek kolay bir iş değildi. Yürek isterdi. Ben bu işi
becerememiştim ama sonucuna da katlanmak elimde değildi.
Çünkü asıl olan benim için bugündü ve ben bugün sana
söylemem gereken şeyleri yarına bırakmamıştım. Yarın
böyle bir fırsatın elime geçeceğini düşünerek bütün her
şeyi açıklamıştım.
Dünya fani her an her şey
olabilir bizim dünyamızda... Şimdi içim çok rahat ama
bir o kadar da huzursuzum. Çünkü bunları sana anlatınca
suçlu ben oldum. Şimdi o eski günleri arıyorum, hiç
sebepsiz, ani ayrılışın şokunu üzerimden atamamamın
sonucundandır. Ve zaman eskiden öyle güzel öyle tatlı
geçerken şimdilerde, bin bir azap bin bir acıyla geçiyor.
O günün üstünden çok zaman
geçti. Şimdi ben senden benim olmanı değil bana biraz
hak vermeni istiyorum. Bana duyduğun nefreti
duygularımın üstünden çekmen için yalvarıyorum. Bana ne
kadar kızsan ne kadar nefret etsen de ben seni yine de
seviyorum. Duydun değil mi? Seni seviyorum. |
